Column Kim - AMSTERDAMXXXL - Eindelijk Vol trots presenteren wij u onze nieuwe glossy AmsterdamXXXL.Al jaren waren wij van mening dat Amsterdam een echt eigen blad mist. De stad is ...
2432
post-template-default,single,single-post,postid-2432,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,columns-3,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Column Kim

Amsterdam, waar het leven mooi is, met een vleugje chic, een toefje bruisend, op een bedje van kneuterigheid.

Ajax is niet mijn favoriete voetbalclub. Ik hou niet van groepen mensen verkleed als bruidstaart of van mensen die met een bril in de vorm van een piemel op hun neus rondlopen om hun laatste weekend als vrijgezel vieren. Regen en fietsen vind ik verschrikkelijk, maar toch hou ik van Amsterdam!

Voor en door mijn werk als model heb ik veel van de wereld gezien en ben ik in veel steden geweest. Milaan, Barcelona, Johannesburg, Miami, Parijs, New York, noem maar op. Maar niets lijkt op Amsterdam. Amsterdam is voor mij thuiskomen. Als een warme deken die over je heen wordt gelegd. Amsterdam voelt als een groot dorp, niet als een wereldstad. Een druk dorp waar veel gebeurd, waar veel te zien is dat wel. Maar toch een dorp.

Amsterdam, waar het leven mooi is, met een vleugje chic, een toefje bruisend, op een bedje van kneuterigheid.

Daar waar de bakker je herkent. Omdat ik BN’er ben? Nee, natuurlijk niet! Omdat ik buurtgenoot ben! “Ook vandaag weer een hallefie bruin mop?” En waar de visboer weet wat ik lekker vind. “Hier schat, je harinkie met uitjes en zuur!”

Zodra je hier gaat wonen en je Amsterdammer wordt krijg je er direct veel “familie” bij. Iedereen is opeens of je oom, óf je tante. De dame die je iedere ochtend groet zodra je de deur uitloopt, de oudere meneer die dagelijks op de stoep, onder de luifel van het café, zijn koffie drinkt. Tante Sjaan die de bloembakken in de straat water geeft en ome Piet die met zijn net gehaalde krantje langs schuifelt.

Of ze weten wie ik ben? Ja natuurlijk weten ze dat! Voor mijn nieuw verkregen tantes en ooms ben ik: Mop, meissie, lieverd of schat. Allemaal namen die prachtig klinken als ze worden uitgesproken met die heerlijke Amsterdamse tongval!

In Amerika is alles AMAZING! Als ik de mensen daar moet geloven zie ik er ieder moment van de dag FABULOUS uit, alles wat ik doe is minimaal GREAT! Heel even voelt het goed, je zelfvertrouwen krijgt een kleine boost. Maar juist dan verlang ik naar de lieve woorden van tante Marie, Nel of Thea: “God kind, wat zie je er uit! Heb je onder een trein gelegen vannacht? Kom maar effe zitten mop, maak ik een lekker koppie thee voor je.”

Dol ben ik ook op de markt! Ik doe mijn boodschappen graag op de Albert Cuyp of op de Dappermarkt. Heerlijk is het om toegeroepen te worden dat de aardbeiden maar een euro’tje zijn vandaag! Met tassen vol groente en fruit loop ik natuurlijk nog even langs de bloemenstal voor een mooi bossie vrolijkheid.

Ondertussen voel ik mee een echte Amsterdammer. Ja, één met een licht Gronings accentje dat dan weer wel! Ik deins niet meer terug voor de drukte en hordes toeristen, ik kan fietsen over verregende grachten met 2 boodschappentassen aan mijn stuur, een koffer op mijn bagagedrager en een bos bloemen onder mijn snelbinders. Ik reageer adrem op de scherpe opmerkingen en ik kan omgaan met de goedbedoelde bemoeizucht van mijn buren. Ik ken Tante Leen, Johnny Jordaan en ik weet zelfs wie de zeepsop in de pruimenpap heeft gedaan.

Ja Amsterdam, je hebt me gegrepen! En ik liet me heel graag door je vangen.

Liefs,

Kim